28 Δεκεμβρίου 2009

Καλές Γιορτές!!!

Αχ!
Είμαι επιτέλους στο χωριό μου! Με την οικογένεια, με ανθρώπους δικούς μου, που οι τυπικότητες δεν έχουν σημασία και η οικειότητα δεν έχει χυδαία έννοια, αλλά είναι μια ζεστασιά και μια τρυφερότητα που νιώθεις να σε τυλίγει κάνοντας ακόμα και τις πιο ανούσιες συζητήσεις. Εντάξει, δεν είναι όλα τέλεια, εντάσεις δε λείπουν, τα μικρά είναι άτακτα, κάνουν φασαρία, μαλώνουν...Αλλά σημασία έχει αυτό που μένει : μια γλυκιά αίσθηση γαλήνης και ηρεμίας , η αίσθηση ότι όσο μακριά κι αν είσαι ανήκεις ακόμα εδώ...

22 Δεκεμβρίου 2009

Καθένας με τον πόνο του

Υπάρχουν δύο είδη ανθρώπων που με εκνευρίζουν αφάνταστα
1)οι συμβουλάτορες που συγκεντρώνουν τις κάτωθι ιδιότητες α) είναι έξω από το χορό και πολλά τραγούδια ξέρουν και β) δε βλέπουν το δοκάρι στο μάτι τους και πάνε να βγάλουν το αγκαθάκι από το δικό σου.
Να πω και παράδειγμα;
Εγώ, το κακόμοιρο για να περνάω το χρόνο μου το τελευταίο διάστημα έψαχνα μια εύκολη δημιουργική απασχόληση και τελικά τη βρήκα. Ασχολήθηκα με την κατασκευή κεριών.

20 Δεκεμβρίου 2009

Εν όψει εορτών

Πήγα προχθές στο Θησείο για καφέ και οι εικόνα της περιοχής μου θύμισε ένα παλιό τραγουδάκι που μου μάθαινε η μαμά μου όταν πήγαινα στο νηπιαγωγείο:
"Τα σκουπίδια, τα σκουπίδια
πόσο μοιάζουνε με φίδια,
θα μας φάνε κάποια μέρα
γιατί μολύνουν τον αέρα"

Φαντάζομαι η κατάσταση είναι ανάλογη και σε άλλες περιοχές και κάτι πρέπει να γίνει.

17 Δεκεμβρίου 2009

Καλά 24!!!

Είναι η πρώτη φορά που κάνω δύο αναρτήσεις την ίδια μέρα κι αυτό για να εκπληρώσω την υπόσχεση που έδωσα στο προηγούμενο ποστ ότι θα ανεβάσω μια φωτογραφία από την τούρτα μου. Βέβαια, εκτός από την τούρτα φαίνονται και τα κεράκια μου,δηλαδή τα χρονάκια μου αλλά δε βαριέσαι, μικρή είναι ακόμα. Α, αν είναι να 'ρθετε να σας κεράσω ελάτε σήμερα, γιατί αύριο δε θα μαι σπίτι, θα βγω να το γιορτάσω!

17 Δεκεμβρίου 2009!

Ξυπνώντας το πρωί βρήκα το παρακάτω μήνυμα στο κινητό μου:

"Γενέθλια 'χεις κι όλοι μας
Χρόνια Πολλά σου λέμε,
Μας λείπεις και πολλές φορές
αμοναχοί μας κλαίμε"

Δεν είχα σκοπό να κάνω θέμα τα γενέθλιά μου, ούτε να σας κεράσω εικονικά γλυκάκια (αν και σκέφτομαι αργότερα να αναρτήσω και μια φωτογραφία της τούρτας μου) αλλά το μήνυμα του μπαμπά μου μου έδωσε αφορμή για ανάρτηση.
Το άλλο ευχάριστο της σημερινής μέρας είναι ότι λόγω απεργίας δεν είχα σχολή!Όχι ότι αν είχα μάθημα θα πήγαινα, αλλά τουλάχιστον τώρα δεν έχω τύψεις που δεν πήγα!

Στα καλύτερα που έρχονται!

15 Δεκεμβρίου 2009

Γνωμικό


Αυτό είναι από τα αγαπημένα γνωμικά του μπαμπά μου και το παραθέτω και με το χαρακτηριστικό τρόπο που μου το λέει κάθε φορά που το καλεί η περίσταση:
"Όπου αγαπάς να μην πολυπιαίνεις
κι αν πολυπιαίνεις, να μην πολυκάθεσαι,
κι άμα πολυκάθεσαι να μην πολυμιλείς,
κι αν είναι και πολυμιλείς,
τουλάιστο να κατές ίντα λες"

11 Δεκεμβρίου 2009

Αόριστες αντωνυμίες εν παρατάξει και αταξία

Πάλι βρέχει.
Καμιά φορά γίνονται πράγματα που, είτε επειδή δεν είχες σχεδιάσει, είτε επειδή -κι ας φαίνονται ασήμαντα- δεν πίστευες ποτέ πως θα τα 'κανες, σε κάνουν να νιώθεις κάπως περίεργα.

 Όχι ακριβώς γεμάτος κι ολοκληρωμένος όπως φανταζόσουν ότι θα νιωθες όταν σκεφτόσουν πως θα'ταν αν τα κάνεις, αλλά κάπως πιο ,δεν βρίσκω και την κατάλληλη λέξη, και μη γελάσετε αλλά αυτό μου 'ρχεται κι αυτή την αίσθηση έχω, νιώθεις λοιπόν κάπως πιο...πιο ψηλός.

8 Δεκεμβρίου 2009

Δευτέρα, 7 Δεκεμβρίου 2009, Αθήνα

Να'μαστε λοιπόν! Η εκδρομή έλαβε τέλος, η ψυχοθεραπεία αναβάλλεται επ'αόριστον, η ζωή συνεχίζεται!
Αυτό που κατάλαβα από τη μικρή μου εξόρμηση είναι ότι παντού υπάρχουν όμορφα μέρη αρκεί να'χεις μάτια για να τα δεις. Από την άλλη, σε τι ωφελούν τα όμορφα μέρη και το ωραίο γενικότερα; Ρητορικό το ερώτημα. Η ομορφιά και η αιώνια αναζήτηση του κάλλους σε οποιαδήποτε μορφή έχουν απασχολήσει φιλοσόφους, φυσιολάτρες, κριτικούς τέχνης και πολλούς άλλους που δεν κατάφεραν να δώσουν απάντηση στο αν η ομορφιά εξυπηρετεί κάτι. Η τάση να αναγάγω ο,τιδήποτε σε αναπάντητο φιλοσοφικό ερώτημα καταντά τελικά εκνευριστική. Ας επιστρέψω λοιπόν στην πεζή πραγματικότητα. Πήγα στα μπουζούκια μετά από κάτι χρόνια, σ'ένα τυπικό επαρχιακό σκυλάδικο που σέβεται τον εαυτό του. Χλιαρή η παρέα, ούτε καν χορέψαμε, άρα λίγο αποτυχημένη η νυχτερινή εξόρμηση. Ίσα να θυμηθούμε τι χορεύαμε παλιά. 
Α, εγώ το ακοινώνητο πλάσμα, γνώρισα κόσμο,ναι,βέβαια, αμ τι! Εξελίσσομαι! Η πικρή αλήθεια είναι ότι με κάθε νέα συναναστροφή διαπιστώνω πόσο αντικοινωνική είμαι. Δε με πολυπειράζει εδώ που τα λέμε, μια διαπίστωση κάνω απλά. Για να δούμε, τι άλλο προέκυψε από αυτή την εξόρμηση; Μμμ, μάλλον πράγματα που δεν μπορώ να εξομολογηθώ ούτε καν σε σένα ημερολόγιό μου! Θα μείνεις με την απορία αφού εκτός από αντικοινωνική είμαι και κρυψίνους τελευταία. Τελικά είναι δύσκολο να βγάζεις τα προσωπικά σου στη φόρα, άλλο να γράφεις σκέψεις, ιδέες ή αναμνήσεις κι άλλο γεγονότα πρόσφατα, το παρόν, τη ζωή σου, γεμάτη ή άδεια.
Ακόμα και μια ωραία ταινία που είδες, θες να την κρατάς για τον εαυτό σου καμιά φορά.
Κατά τα άλλα αυτά που μπορώ να πω, είναι ότι με απασχολεί τι θα μαγειρέψουμε αύριο,ότι πρέπει να προγραμματίσω τα ψώνια της βδομάδας, ότι μεθαύριο έχω μάθημα κι ότι τώρα πάω για ύπνο.
Au revoir!

5 Δεκεμβρίου 2009

Παρασκευή, 4 Δεκεμβρίου 2009


Η Δέσποινα πάει την εκδρομούλα που λέγαμε, όχι στο βουνό όπως ήθελε αρχικά, μάλλον παραθαλάσσιο είναι το μέρος που θ'αράξει αλλά ξέρει ότι δε μπορεί να τα' χει όλα σ'αυτή τη ζωή (ούτε στην άλλη) !
Σκέφτεται ότι μια αλλαγή παραστάσεων κανονικά θα 'πρεπε να είναι ευχάριστη και περιμένει να δει κατά πόσο ισχύει ο κανόνας. Κατά τ'άλλα, η ζωή συνεχίζεται ήσυχα, άλλοτε στη σχολή, άλλοτε μπροστά σε μια οθόνη, άλλοτε στολίζοντας για τα Χριστούγεννα που επίσης κανονικά είναι ευχάριστα. Η Δέσποινα έκλεισε ήδη το εισιτήριό της για να εγκαταλείψει το κλεινόν άστυ στις γιορτές και σκέφτεται ότι πλησιάζει επικίνδυνα η εξεταστική. Η Δέσποινα ανησυχεί για πολλά πράγματα και πιστεύει ότι ο θαλασσινός αέρας θα της κάνει καλό. Σε αντίθετη περίπτωση υπάρχει και η ψυχοθεραπεία!

3 Δεκεμβρίου 2009

Πράγματα που ανακαλύπτεις όταν βρέχει

1)Ότι η ομπρέλα που πήρες την άλλη φορά που έβρεχε  χάλασε
2)Ότι η σχολή είναι πιο κοντά με το αυτοκίνητο απ' ό,τι με τη συγκοινωνία
3)Ότι οι αλλοδαποί είναι σαν τα σαλιγκάρια βγαίνουν όταν βρέχει και πουλάνε ομπρέλες σε όλες τις εξόδους του μετρό,πιθανόν και σε άλλα μέρη αλλά δεν το ' χω διασταυρώσει

4)Ότι η Μεσογείων είναι γεμάτη "κολύμπες" που λέμε στο χωριό μου, κι αν δεν είναι γεμάτη πάντως έχει λακούβες γεμάτες νερό σε όλα τα σημεία απ'όπου χρειάζεται να περάσω
5)Ότι δεν έχεις παλτό,αν και ίσως θα'πρεπε

29 Νοεμβρίου 2009

Κυριακή, 29 Νοεμβρίου , Αθήνα

   Μετά την απρόσμενη(;) επιτυχία (;) της τελευταίας ανάρτησης, σκέφτηκα ότι για να συνεχίσω να γράφω -μιας και η έμπνευσή μου είναι πλέον προστατευόμενο είδος -μπορώ να συνεχίσω στο ίδιο μοτίβο και να περάσω όλο το σόι γενεές δεκατέσσερις.

 Προς το παρόν απέρριψα αυτή την ιδέα (ίσως τη μεταχειριστώ αργότερα όταν η έμπνευσή μου θα έχει πλέον εξαφανιστεί από τον πλανήτη) και αποφάσισα να κάνω απλά μια καταχώρηση ημερολογίου, μην τυχόν δε μάθετε τα έργα και τις ημέρες μου και πάθετε τίποτα κι εσείς κι εγώ.  Απορρίπτω όμως και αυτή την ιδέα γιατί το ότι αγαπάω την καθηγήτρια που μας διδάσκει ελληνιστική ποίηση στο Πανεπιστήμιο σχεδόν όσο και τη δασκάλα μου στο δημοτικό και άλλα τέτοια ευτράπελα (;) δεν θεωρώ απαραίτητο να τα κατηγοριοποιήσω και να τα αναρτήσω.

26 Νοεμβρίου 2009

Ε.Π. (2)

Η απάντηση της Ε. για το Ε.Π. που αναρτήθηκε στο Βlog-άριθμο

Η Δ. έχει ένα μπλογκ και κάνει αναρτήσεις για οτιδήποτε της αρέσει ή δεν της αρέσει.
Η Δ. είναι το μαύρο πρόβατο στην αγέλη μας, σύμφωνα με πολλά πρόβατα, και το ξέρει αλλά δεν τη νοιάζει. (Και καλά κάνει.)
Η Δ. έχει καλύτερο γούστο σε ρούχα, παπούτσια και λοιπά από μένα και ξέρει να κυκλοφορεί σαν άνθρωπος στην κοινωνία.

25 Νοεμβρίου 2009

Ε.Π. !

Η Ε. ώρες ώρες έχει τις μαύρες της. Τότε με παίρνει τηλέφωνο και κλαίγεται. Δηλαδή μυξοκλαίει κι εγώ φωνάζω νομίζοντας ότι έχω τη λύση σε όλα τα προβλήματα.
Η Ε. έχει και τις άσπρες της. Τότε με παίρνει τηλ και γελάμε με τις ώρες ή συζητάμε για πολιτική και φιλοσοφία, τρομάρα μας. 
Η Ε. όταν δε με παίρνει τηλέφωνο, γράφει τραγούδια και μετά με παίρνει πάλι τηλέφωνο για να μου τα τραγουδήσει με συνοδεία κιθάρας. 
Η Ε. όταν δεν απαντάει στα τηλέφωνα που την παίρνω εγώ για να κλαφτώ, παίζει βόλλευ στην ομάδα του Πανεπιστημίου ή έχει μάθημα κομπιούτερ.
Η Ε.ρίχνει πολύ γέλιο με την Έλεν Ντετζενέρες (or somethong like that) και μου στέλνει μέηλ με τα λινκ από τα βίντεο που της άρεσαν για να τα δω. Τότε την παίρνω τηλέφωνο για να της πω ότι δεν είναι αστεία και καθώς τα διηγούμε η Ε. τα ξαναθυμάται και γελάει.

Διάβασε τη συνέχεια στο νέο μου blog despina's studio


11 Νοεμβρίου 2009

Ο κύκλος της ζωής

Έχω μια ανεξήγητη μελαγχολία τις τελευταίες μέρες, τίποτα δε με συγκινεί, όλα αντιθέτως μ' εκνευρίζουν χωρίς ιδιαίτερο λόγο. Πάω στη σχολή μηχανικά, κρατάω σημειώσεις που μοιάζουν με ορνιθοσκαλίσματα στην άμμο, καπνίζω μηχανικά, τελειώνει το διάλειμμα, μάθημα ξανά. Ώρες ώρες μοιάζει σωτήριο, ακούς γράφεις, δε σκέφτεσαι. Όχι ότι σε βρήκαν όλες οι αναποδιές της ζωής και προσπαθείς να μην τις φέρνεις στο μυαλό σου, απλά αν καθίσεις χωρίς να κάνεις κάτι , δεν έχεις πουθενά να εστιάσεις την προσοχή σου. Όλα μοιάζουν τόσο κενά και τόσο ρηχά. Ό, τι και να κάνεις το' χουν κάνει κι άλλοι πριν από σένα, ό,τι κι αν πεις έχει ξαναειπωθεί, όποιο τραγούδι και να γράψεις κάποιος το χει ξανατραγουδήσει, έστω με λίγο διαφορετικές λέξεις....
Γνώριμη κατάσταση, την ξεπερνάω κι επιβιώνω, όχι γιατί μετά από λίγο όλα ξαναβρίσκουν το χαμένο τους νόημα, αλλά γιατί δεν υπάρχει κάτι άλλο να κάνω. Πόσο καιρό να κλαίγεσαι ότι δε σ'αρέσει τίποτα; Βαριέσαι κι εσύ ο ίδιος την κλάψα σου. Συνεχίζεις σα να μη συμβαίνει τίποτα μέχρι την επόμενη φορά που δε θ' αντέχεις να υποκρίνεσαι και θα μελαγχολήσεις πάλι. Αυτός είναι ο δικός μου κύκλος της ζωής.Δεν τ'αναλύω πιο πολύ.

9 Νοεμβρίου 2009

Γιαλαντζί Συνταγή για μηλόπιτα !

1. Αγοράζετε 3 πράσινα μήλα από τη λαϊκή κατά προτίμηση και τα βάζετε στο ψυγείο.
2.Την επόμενη μέρα τρώτε το ένα.
3.Περνάει καμιά βδομάδα και τα 2 μήλα είναι ακόμα στο ψυγείο.

4.Για να μην πάνε χαμένα τα μήλα αποφασίζετε να φτιάξετε μηλόπιτα.
5.Βρίσκετε μια εύκολη συνταγή για μηλόπιτα στο ίντερνετ

5 Νοεμβρίου 2009

ΘΑ ΣΚΙΣΩ ΤΟ ΠΤΥΧΙΟ ΜΟΥ…ΟΤΑΝ ΤΟ ΠΑΡΩ

Πριν καιρό γινόταν πολύς λόγος για τα ιδιωτικά Πανεπιστήμια και το άρθρο 16 του Συντάγματος. Πριν παρασυρθώ και επεκταθώ στα υπόλοιπα άρθρα που παραποιούνται χωρίς να πάρουμε χαμπάρι, αρχίζω να εκθέτω τις απόψεις μου επ’ αυτού γιατί ως φοιτήτρια και μη πτυχιούχα με κόβει και με καίει το θέμα.



Έρχεται λοιπόν η τύπισσα της ΚΝΕ στο αμφιθέατρο που κάθεσαι να παρακολουθήσεις ένα ρημαδομάθημα και σου πασάρει το φυλλαδιάκι και το παραμυθάκι. Μπλα…μπλα….μπλα…. διαμαρτυρία… Τετάρτη… μπλα…μπλα… μπλα… προπύλαια…. μπλα… μπλα…. μπλα…. υποβαθμίζουν το πτυχίο μας…. μπλα… μπλα… μπλα… τα γνωστά.

2 Νοεμβρίου 2009

Γιαλαντζί Συνταγή για Γιαούρτι !

1. Η γιαγιά αρμέγει τις κατσίκες. Σ' αυτή τη φάση δε μπορείτε να βοηθήσετε εκτός αν ως ένδειξη καλής θέλησης δώσετε κανένα αμπελόφυλλο στην κατσίκα για να'χει κάτι να μασουλάει και να μη χύσει το γάλα. Πέραν αυτού μην αποπειραθείτε να κάνετε κάτι άλλο. Το άρμεγμα είναι μια διαδικασία που απαιτεί επιδεξιότητα και συγκεκριμένη τεχνική την οποία δε διαθέτετε.

2. Αφήνετε τη γιαγιά να ξαναδέσει τις κατσίκες και την ακολουθείτε πειθήνια στο σπίτι κατα προτίμηση κουβαλώντας το σκεύος που περιέχει το γάλα,το οποίο η γιαγιά αποκαλεί με ένα παράξενο όνομα που δε θυμάστε.

Κυριακή,1 Νοεμβρίου 2009, Αθήνα

Καθώς διάβαζα το ίδιο μου το μπλογκ, το ίδιο μου το ημερολόγιο, ξαφνικά συνειδητοποίησα ότι.έχω κολλήσει στα 16.Σκέφτομαι όπως σκεφτόμουν στα 16, γράφω οπως έγραφα στα 16, μιλάω όπως μιλούσα στα 16.και το χειρότερο: ντύνομαι το ίδιο κακόγουστα. Κοντεύω τα 24 κι όμως έχω μείνει 8 χρόνια πίσω. Κι ας πήγα στο Πανεπιστήμιο να πήξει το μυαλό μου.Τίποτα τέτοιο δεν έγινε. Το γάλα δεν έγινε γιαούρτι . Μόνο που ξίνισε λίγο. Κατά τα άλλα , συναισθηματισμοί, ψευτοεπαναστατικές απόψεις, διανοουμενίστικες ατάκες.... .Θα μου πεις κι είναι πράγματα αυτά να τα δηλώνεις δημοσίως; Δεν είναι.Αυτό σου λέω τόση ώρα. Συμπεριφορά έφηβης.Και μάλιστα όχι της σύγχρονης έφηβης, με το mpθράκι της, το μαύρο μολυβάκι της και τη φράντζα του κομμωτηρίου.Αλλά της προ δεκαετίας έφηβης. Με τα γυαλιά της, τα σιδεράκια της και το μαλλί αφάνα. Εξωτερικά έπαψα να της μοιάζω εδώ και χρόνια.. Από μέσα όμως έμεινα ίδια. Κι όχι με την καλή έννοια. 

Υ.Γ. Ποιο είναι το συμπέρασμα όλων αυτών αγαπητοί αναγνώστες;
Μη διαβάζετε τα blogs σας. Περιοριστείτε στο γράψιμο. Με όσες αναγνώσεις επιδέχεται αυτό.

30 Οκτωβρίου 2009

ΠΑστεςΣΟκολάτεςΚανταϊφι



 Δεν έχω μιλήσει ως τώρα για πολιτικά θέματα, ούτε καν στην περίοδο πριν και αμέσως μετά τις εκλογές όπου μόνο εκτιμήσεις μπορούν να γίνουν και όχι να διατυπωθεί κάποια άποψη. Δε λέω ότι τώρα μπορώ να έχω ολοκληρωμένη εικόνα για το αποτέλεσμα των εκλογών αλλά τουλάχιστον μπορώ να στηρίξω την θέση μου σε στοιχεία. Μιας και αποφάσισα να καταπιαστώ με το θέμα λοιπόν, σας λέω ότι είδα με σκεπτικισμό τη νίκη του ΠΑ.ΣΟ.Κ. στις εθνικές εκλογές, οι οποίες μάλλον όταν θα ξαναγίνουν δε θα λέγονται πια «εθνικές» γιατί αυτός είναι ένας παρωχημένος, κατά τη νέα κυβέρνηση, χαρακτηρισμός που απομακρύνθηκε από τις επίσημες ονομασίες των υπουργείων. Επομένως, κυρίες και κύριοι, είμαι στη δυσάρεστη θέση να σας ανακοινώσω ότι δεν έχουμε Έθνος ούτε στα χαρτιά. Ο μόνος φορέας που διατηρεί ακόμα το χαρακτηρισμό είναι η Εθνική Ελλάδος αλλά πολύ φοβάμαι ότι και αυτή θα αποχαρακτηριστεί (άσε που το Ελλάδος είναι κι αυτό παρωχημένο).

19 Οκτωβρίου 2009

ΕΙΚΟΝΙΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

Αν κάνετε κλικ εδώ θα βρείτε μια παλιότερη ανάρτηση με τον ίδιο τίτλο η οποία περιλαμβάνει τους στίχους του ομώνυμου τραγουδιού που γράφτηκε το καλοκαίρι που μας πέρασε στο καφέ "Ενάλια" στην Κρήτη.

Αν κάνετε κλικ στο παρακάτω βίντεο θα ακούσετε τους ίδιους στίχους μελοποιημένους από το συνθέτη Μαρίνο Γιαμαλάκη με τη φωνή της Ερωφίλης Πατεράκη(http://tobiblio.blogspot.com/) και μιας ακόμη κοπέλας που λόγω του νεαρού της ηλικίας της δε μας επιτρέπεται η δημοσίευση του ονόματός της.

30 Σεπτεμβρίου 2009

ΟΡΙΣΜΟΙ ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΩΝ ΟΡΩΝ

προδημοσίευση από το "Λεξικό φιλοσοφικών όρων" της Δέσποινας 


Το να ορίσεις μια έννοια δεν είναι εύκολη υπόθεση. Απαιτεί γνώσεις, εξειδίκευση, κριτική και αφαιρετική ικανότητα και πολλά άλλα ανάλογα με το είδος του ορισμού που θέλεις να διατυπώσεις.

Πρώτα απ' όλα λοιπόν πρέπει να ορίσεις την ίδια την έννοια του ορισμού. Για να το κάνεις αυτό πρέπει να καθορίσεις ορισμένες παραμέτρους όπως το σε ποιους απευθύνεται ο ορισμός και για ποια χρήση προορίζεται. Ορισμός επομένως είναι ένα σαφές και σύντομο σύνολο προτάσεων που διευκρινίζει τι είναι μια έννοια, ένας όρος ή μια οποιαδήποτε λέξη και τη διαχωρίζει από τις άλλες.

27 Σεπτεμβρίου 2009

Κυριακή, 27 Σεπτεμβρίου, Σούδα

Αγαπητό ημερολόγιο, πέρασα μια βδομάδα από τότε που τα είπαμε, αλλά η διάθεσή μου δεν έχει αλλάξει πολύ και δεν έχω και φωτό να συνοδέψω τη σημερινή ανάρτηση. Το κακό είναι ότι οι μίζεροι άνθρωποι σαν εμένα, δεν "πουλάνε" πολύ ούτε για πολύ.

Το πολύ πολύ να τους δώσουν κουράγιο στην αρχή με τη σοφία του "τα΄χω περάσει κι εγώ και ξέρω" ή την ανωτερότητα του "ευτυχώς εγώ είμαι καλά και τα ξέρω όλα" ή με την συμπάθεια του "δεν σου αξίζει αυτό, άλλαξέ το" .

19 Σεπτεμβρίου 2009

Σάββατο, 19 Σεπτεμβρίου

Αγαπητό ημερολόγιο,
πάνε οι μέρες της δόξας σου και μελαγχόλησες, ε; Εμ, δεν ξέρω τι να γράψω πια, όλο τα ίδια και τα ίδια βαρέθηκα...το πτυχίο που δεν μπορώ να πάρω, η δουλειά που δε μπορώ να βρω, οι συγγενείς που δε θέλω να δω (γιατί όλο ρωτάνε για τα δύο προηγούμενα), οι φίλοι που δεν είναι εδώ (έχω κι εγώ φίλους στα 4 σημεία του ορίζοντα, μεταθέσεις σπουδές κλπ, τι περιμένεις) με λίγα λόγια η ζωή που δε ζω. Όχι ημερολόγιό μου, δε θα το παίξω ούτε κουλ,  όλα πάνε καλά και δεν έχω ανάγκη κανένα, ούτε διανοούμενη, ματαιότης, ματαιοτήτων τα πάντα ματαιότης.Όχι. Δε μ΄αρέσει καμιά απ΄αυτές τις στάσεις. All though, είναι πιασάρικες και οι δύο. Όλοι έτσι φέρονται. Ή ταχα μου δήθεν άνετα ή ταχα μου δήθεν φιλοσοφημένα. Ε, λοιπόν, ούτε άνετη είμαι, ούτε απαντήσεις έχω στα ερωτήματα της ζωής ή λύσεις στα ζητήματα της καθημερινότητας.Είμαι στη μέση όλων αυτών και ταλαντεύομαι. Θα πετούσα κάτι για την Αριστοτελική μεσότητα , αλλά τι σκατά έλεγα τόση ώρα ότι δε θα το παίξω διανοούμενη;

16 Σεπτεμβρίου 2009

Μαντινάδες

Ό,τι για σένα αισθάνομαι
σ΄όνειρο να το ζήσεις
να δεις που θα παρακαλάς
ποτέ να μην ξυπνήσεις

Σε σκέφτομαι και προαπαθώ
να μπω μες στο μυαλό σου
με σκέφτεσαι ή δε με θες
πια να ΄μαι στο πλευρό σου

Αφού΄χω αισθήματα νεκρά
κι όνειρα πεθαμένα
να καταστρέψεις δε μπορείς
τίποτα από μένα

ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΙΑ ΜΟΥ ΑΤΑΚΑ

μπορεί να ξέρω ότι έχεις δίκιο, αλλά μην περιμένεις να το παραδεχτώ τόσο εύκολα

11 Σεπτεμβρίου 2009

31 Αυγούστου 2009

Αγάπα αυτό που έχεις αφού δεν έχεις αυτό που αγαπάς.

από την Ερωφίλη Πατεράκη

Αγάπα αυτό που έχεις αφού δεν έχεις αυτό που αγαπάς. Μη διανοηθείς να σκεφτείς ότι θα καταφέρεις να αποκτήσεις αυτό που αγαπάς αντί να συμβιβάζεσαι μ' αυτό που έχεις. Μέγα λάθος. Θα μπεις στο χορό με απόλυτη σιγουριά και θα βγεις έχοντας πέσει και ρεζιλευτεί μπροστά σε όλους, αμφισβητώντας πια τα πάντα, ακόμα κι αυτά για τα οποία ξεκίνησες. Αν νομίζεις ότι ο κόσμος φτιάχτηκε για να μπορούν οι ονειροπόλοι σαν κι εσένα να κυνηγούν τα όνειρά τους, έπεσες έξω. Ο κόσμος δε φτιάχτηκε γι' αυτό. Ωστόσο, οι ονειροπόλοι συνεχίζουν να προσπαθούν να φτάσουν τα όνειρά τους. Αυτοί κάνουν τον κόσμο να γυρίζει. Απλούστατα γιατί ο κόσμος τρέφεται απ' αυτούς. Καταβροχθίζει τα όνειρά τους λίγο πριν προλάβουν να τα γευτούν οι ίδιοι. Και το καλύτερο απ' όλα; Όταν χωνέψει, φτύνει ένα σημείωμα που λέει ότι θα 'πρεπε να τον ευγνωμονείς που δε σε καταβρόχθισε κι εσένα. Όμως εσένα δε σε τρώει για προσωπικούς λόγους. Του κάθεσαι στο στομάχι και τον ταλαιπωρείς. Ενώ τα όνειρα ... σκέτος αέρας! Τα κάνει μια χαψιά και τα ευχαριστιέται.

30 Αυγούστου 2009

Η ΩΡΑ ΕΙΝΑΙ 5 ΤΟ ΠΡΩΙ

έμπνευση της τελευταίας στιγμής

Η ώρα είναι πέντε το πρωί
κι εγώ, εδώ, ακόμα ξενυχτάω
βγάζω τις σκέψεις μου επάνω στο χαρτί*
τις στέλνω εκεί που δε μπορώ εγώ να πάω

Η ώρα είναι πέντε το πρωί κι εγώ, εδώ, ακόμα ξενυχτάω

Η ώρα είναι πέντε το πρωί
κι οι δείχτες στο ρολόι δε γυρνάνε
νιώθω σα να χω μπει σε φυλακή
και αύριο σε άλλη θα με πάνε

ΧΑΡΙΣΕ ΜΟΥ

Χάρισέ μου μια γωνιά
στο πιο μικρό σου όνειρο
ίσα ίσα να χωράει μια αγάπη
κι άσε μου και κάποιο περιθώριο
να διώξω απ΄τα μάτια σου το δάκρυ


Χάρισέ μου μια γωνιά
στο πιο φτωχό τραγούδι σου
ίσα ίσα να χωρά τα όνειρά μου
κι άσε με να γίνω αγγελούδι σου
να σ΄έχω όταν κοιμάσαι αγκαλιά μου


Χάρισέ μου μια γωνιά
στα πιο μεγάλα πάθη σου
ίσα ίσα να χωράει μία λέξη
και πίστεψε πως τα μοιραία λάθη σου
η αγάπη μου μπορεί να συγχωρέσει


Χάρισέ μου μια γωνιά
στον πιο μεγάλο πόνο σου
ίσα ίσα να χωράει την καρδιά μου
κι άσε με να διώξω κάθε φόβο σου,
μόνο μη φοβηθείς τα αισθήματά μου


την επιείκιά σας παρακαλώ,στα 16 μου το ΄γραψα όπως και όλα τ΄άλλα τραγουδάκια



26 Αυγούστου 2009

Όπου υπάρχει καπνός, υπάρχει και φωτιά

(ο τίτλος είναι δικός μου, ευχαριστώ, το κείμενο είναι του Μ.Πιτσιλίδη pitsilidis@gmail.com από το popular medicine που διανέμεται δωρεάν με την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ του Σαββάτου)
Οι προσπάθειες να σβήσει η Ελλάδα το τσιγάρο μετρούν ήδη περίπου ένα μήνα ζωής. Καθώς η αναστάτωση και ο φανα­τισμός των πρώτων ημερών καταλαγιά­ζουν, ορισμένες όψεις του νόμου καθί­στανται άκρως ενοχλητικές. Στα μικρά κα­ταστήματα καπνιζόντων επικολλάται ει­δικό σήμα-στίγμα. Κάτι τέτοιο δεν έχει προβλεφθεί για τις αίθουσες μη καπνιζό­ντων. 

Η ουδέτερη λύση «αίθουσα καπνι­ζόντων» και «αίθουσα μη καπνιζόντων» δεν επελέγη. Επομένως, ο επίσημος στιγ­ματισμός του καπνιστή είναι πλέον γεγο­νός. Εκτός από τη σήμανση-στίγμα, υφί­σταται επίσης ένας τετραψήφιος τηλε­φωνικός αριθμός, στον οποίο ο πολίτης μπορεί να καταγγείλει καπνίζοντες που τον ενοχλούν. Γιατί θα έπρεπε να υπάρ­χει ειδική δυνατότητα τηλεφωνικής κα­ταγγελίας; 

21 Αυγούστου 2009

ΚΑΘΕ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΕΧΕΙ ΤΗ ΛΥΣΗ ΤΟΥ!!

Πρόβλημα: Δεν ξέρουμε πως να κλείσουμε το πορτάκι του cd

Λύσεις:

Τρόπος της γραμματέως: Βγάζουμε πρώτα την κούπα του καφέ από το πορτάκι κι ύστερα φωνάζουμε τον τεχνικό για βοήθεια.

Τρόπος του χάκερ: Πηγαίνουμε στο δικτυακό τόπο http://www.apolatakaloudia.com, βρίσκουμε σχετικό πρόγραμμα, το κατεβάζουμε, κατεβάζουμε και το crack του από το http://www.olataspame.pir και το
εγκαθιστούμε.

14 Αυγούστου 2009

Παρασκευή, 14 Αυγούστου, Σούδα

Ξύπνησα το πρωί μ΄ένα πόνο κι ένα πρήξιμο στο μάτι,λογικό θα μου πείτε μετά τον ύπνο. Αλλά μόνο στο ένα μάτι; Ήταν και το σκασμένο το μικρό που με χτύπησε προχτές ήταν κι ο πόνος εκτός απ΄το πρήξιμο και θορυβήθηκα.

 Πήγα στο γιατρό, λοιπόν, πρωί πρωί, τίποτα δεν έχω ,λέει, ήρθα λοιπόν να πιω ένα καφέ και να σερφάρω λίγο. Η αλήθεια είναι ότι λείπω καιρό κι έχω ξεχάσει να σερφάρω για να παραφράσω το Φανταστικό Τανγκό.

8 Αυγούστου 2009

ΑΛΛΗ ΚΑΜΙΑ ΔΕ ΓΕΝΝΗΣΕ, ΜΟΝΟ Η ΜΑΡΙΩ ΤΟ ΓΙΑΝΝΗ

Δεν ξέρω πως ν΄αρχίσω να μιλάω γι αυτό το θέμα, αγαπητοί αναγνώστες (είδες τουπέ η δικιά σου; νομίζει ότι τη διαβάζουν κιόλας...) αλλά οπωσδήποτε πρέπει να το κάνω θέμα.

Γίνεται πολύς λόγος για τα μπλογκς, τους μπλόγκερς, τη μπλογκόσφαιρα, λες κι είναι κάτι που χρήζει επιστημονικής έρευνας. Αυτό είναι το πρώτο που μ΄ενοχλεί.Γιατί τα πράγματα είναι πολύ πιο απλά. Δεν είναι επίδειξη, ρε γαμώτο, τρόπος έκφρασης είναι! Ανάγκη για έκφραση, καλύτερα. Αλλά κι αν ήταν θέμα για έρυνα ο τίτλος της θα έπρεπε να είναι: τι κάνουμε στη μπλογκόσφαιρα; Blogάρουμε ή Spamάρουμε;

29 Ιουλίου 2009

ΘΥΜΑΜΑΙ

Όταν ήμουν μικρή,τότε που είχα συγγραφικές φιλοδοξίες και όνειρα(όχι απαραίτητα συγγραφικά) σκεφτόμουν ότι θα΄γραφα κάποτε ένα βιβλίο με τις αναμνήσεις που μου αφηγούνταν ο Παππούς από τον πόλεμο της Κορέας.

 Αυτό δεν έγινε για δυο λόγους. Πρώτον γιατί με το πέρασμα των χρόνων κατάλαβα ότι δεν έχω το ταλέντο που χρειάζεται για να γράψω, δεύτερον γιατί για κάποιο λόγο δε θυμάμαι καμιά από τις ιστορίες αυτές.
Αλλά

25 Ιουλίου 2009

Σάββατο, 25 Ιουλίου, Ενάλια

3 η ώρα στο κρεβάτι και δε λες να κλείσεις μάτι...
αυτό έπαθα κι εγώ σήμερα, ημερολόγιό μου, άστα, μια φορα είπα κι εγώ να κοιμηθώ νωρίς και δε μ΄επαιρνε ο ύπνος...
Γιατί; Τι να σου πω; Δεν ξέρω, μπορεί να΄χασε τον αριθμό μου!

Πάντως εγώ στριφογυρνούσα και μια μύγα ζουζούνιζε ασταμάτητα και δεν μπορούσα να κοιμηθώ και τελικά σηκώθηκα και άνοιξα το λάπτοπ γιατί μάλλον κάπου ανάμεσα στο στριφογύρισμα σκεφτόμουν τα λατιικά και ότι μπορεί να χει βγει ο βαθμός, οπότε επισκέφτηκα την ιστοσελίδα της σχολής αλλά τίποτα (έλεος ρε παιδιά με το πιστοποιητικό ασφάλειας της ιστοσελίδας, έλεος!

23 Ιουλίου 2009

Η ΑΓΑΠΗ ΣΑΝ ΟΝΕΙΡΟ ΕΡΧΕΤΑΙ

Η αγάπη σαν όνειρο έρχεται
υποσχέσεις κρατά
δίνει όνειρα, ελπίδες και χάνεται
κι η καρδιά μες στον πόνο ξυπνά
Η αγάπη σαν όνειρο έρχεται


21 Ιουλίου 2009

Radiobubble


Έξι χρόνια μετά την τελευταία μου επαφή με το μικρόφωνο μια ιντερνετική απόπειρα 30 λεπτών.Δε ζητώ την κατανόησή σας, αν και ίσως θα πρεπε.Το μόνο που έχω να πω είναι ότι οι κακές συνήθειες δεν κόβονται,όπως δεν κόβονται και οι καλές.



Και το ραδιόφωνο,ειδικά το live radio, είναι μαγεία,έρωτας κι εξάρτηση...


Καλή ακρόαση!

20 Ιουλίου 2009

20+1 πράγματα που έμαθα από τη μητέρα μου




1. Από την μητέρα μου έμαθα να εκτιμώ ΜΙΑ ΔΟΥΛΕΙΑ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΓΙΝΕΙ ΜΕ ΚΟΠΟ.
"Αν είναι να σκοτωθείτε, πηγαίνετε έξω. Μόλις τελείωσα το καθάρισμα."

2. Από την μητέρα μου έμαθα την ΘΡΗΣΚΕΙΑ.
"Προσευχήσου να βγει ο λεκές από το χαλί."

3. Από την μητέρα μου έμαθα ΛΟΓΙΚΗ.
"Επειδή το είπα, γι' αυτό."

19 Ιουλίου 2009

Κυριακή, 19 Ιουλίου, Περβόλα

Dear diary,
η ζέστη είναι αφόρητη, ελεϊνή και απαίσια, συνέχεια νομίζω ότι θα λυποθυμήσω
(και δεν ξέρω και πως γράφεται η λέξη,φιλόλογος σου λέει μετά...). Κι όχι τίποτε άλλο δεν έχω και κανέναν να με συνεφέρει αν λυποθυμίσω...μάλλον θα κάνουν όλοι πάρτι που θα σταματήσω να μιλάω... λιώνουμε λέμε....
Δεν ξέρω γιατί αλλά όποτε έρχομαι εδώ με πιάνει διάθεση για πάρλα ,μόνο που δε μπορώ να βάλω σε μια λογική σειρά αυτά που θέλω να πω...

16 Ιουλίου 2009

ΓΙΑΛΑΝΤΖΙ ΣΥΝΤΑΓΗ ΓΙΑ ΧΥΛΟΠΙΤΕΣ

Τι κρύβεται πίσω από τις ατάκες που λένε οι γυναίκες σ΄ένα χωρισμό.Γιατί πίσω απ΄τις λέξεις δεν κρύβεται πάντα ο Αλέξης!Ακολουθούν οδηγίες για το πως σερβίρεται και το πως τρώγεται κάθε είδος χυλόπιτας.


1. Δεν είμαι σε καλή φάση τώρα.Σερβίρεται κρύα,με τσιγάρο στο χέρι και βλέμμα χαμένο.
Σημαίνει:Δεν σε γουστάρω τόσο πολύ ωστέ να “ξεκολλήσω” από τον πρώην.

2. Είμαι μπερδεμένη.Σερβίρεται ζεστή μετά από μια εκ βαθέων εξομολόγηση του Αλέξη την οποία ακούτε με προσοχή.
Σημαίνει:Βγαίνω με άλλους δύο και δεν ξέρω ποιόν να διαλέξω. Σίγουρα όχι εσένα.

3. Δεν ταιριάζουμε.Σερβίρεται ζεστή επίσης μόλις ο Αλέξης αναφέρει κάποιο ενδιαφέρον ήκάποια προτίμηση που δε συμμερίζεστε.
Σημαίνει:Είσαι τόσο βαρετός, τόσο απροσάρμοστος που θέλω να βγω στα βουνά και να το φωνάζω.

4. Έχουμε μεγάλη διαφορά ηλικίας.Σερβίρεται όταν ο Αλέξης βάλει ξαφνικά τα γυαλιά του/βγάλει ξαφνικά τα ρούχα του σε δημόσιο χώρο.
Σημαίνει:Είσαι μπαμπόγερος/ Είσαι ανώριμος.

5. Έχω σχέση.Σερβίρεται όταν σιγουρευτείτε ότι ο Αλέξης δεν είναι ο τύπος σας.
Σημαίνει:Και με έχεις πρήξει τόση ώρα που μου μιλάς.

6. Δεν νιώθω έτοιμη για κάτι παραπάνω.Σερβίρεται αν ο Αλέξης δεν καταπιεί την 1.
Σημαίνει: δεν σε γουστάρω και τόσο πολύ για να προσπαθήσω.

7. Δεν θέλω να μπερδεύω τα επαγγελματικά με την αισθηματική μου ζωή.Σερβίρεται μόλις βγει απ το φούρνο χωρίς ντρέσσινγκ και σάλτσες.
Σημαίνει:Δεν θα έκανα κάτι μαζί σου ακόμα κι αν το μόνο κοινό μας ήταν ότι ζούμε στον ίδιο γαλαξία.

8. Δεν σε είχα σκεφτεί πότε με αυτόν τον τρόπο.Σερβίρεται αν ο Αλέξης δεν καταπιεί τη 2.
Σημαίνει:Ούτε πρόκειται.

9. Θέλω να επικεντρωθώ στην καριέρα μου.Σερβίρεται αντί για την 7 αν ο Αλέξης ξέρει ότι στο παρελθόν βγαίνατε με κάποιον απ΄το γραφείο.
Σημαίνει:Ακόμα και κάτι τόσο βαρετό σαν τη δουλειά μου είναι καλύτερο από το να βγαίνω μαζί σου.

10. Σε βλέπω σαν φίλο.Σερβίρετααι με ντρέσινγκ και σάλτσες περί εκτίμησης και φιλίας την οποία δε θέλετε να χαλάσετε.
Σημαίνει:Είσαι άσχημος.

Και φυσικά τα κλισέ των γυναικών δεν αφορούν μόνο τις στιγμές του φλερτ. Ακόμα και όταν μια κατάσταση προχωρήσει σε σχέση, όταν εκείνη θέλει να χωρίσει δεν ακούς και τίποτα πρωτότυπο…(βαρέθηκα να εξηγώ πως σσερβίρεται και τι σημαίνει κάθε ατάκα,όποιος κατάλαβε,κατάλαβε)

11. Κάναμε ότι μπορούσαμε, αλλά το «θέμα» δεν προχωράει.
Βαριέμαι να κάνω την οποιαδήποτε προσπάθεια για να είμαι μαζί σου.

12. Δεν νιώθω το ίδιο ερωτευμένη μαζί σου όπως παλιά.
Δεν σε θέλω ερωτικά.

13. Δεν ήμασταν ευτυχισμένοι εδώ και καιρό και το ξέρεις.
Δεν ήμουν ευτυχισμένη εδώ και καιρό και τώρα μάθε το.

14. Είσαι εκπληκτικός άνθρωπος, αξίζεις κάτι καλύτερο.
Σε έχω κερατώσει, κι έχω τύψεις.

15. Πρέπει να αποκτήσουμε κι άλλες εμπειρίες.
Εγώ τουλάχιστον αυτό κάνω ήδη, οπότε τρέξε να με προλάβεις.

16. Δεν είμαι έτοιμη για δέσμευση.
Δεν είμαι έτοιμη για δέσμευση μαζί σου.

17. Νιώθω να πνίγομαι, καλύτερα να περάσουμε λίγο καιρό χώρια.
Σε βαρέθηκα.

18. Είμαι μπερδεμένη, θέλω χρόνο να σκεφτώ.
Μου αρέσει και ένας άλλος που μου την πέφτει τελευταία.

19. Δεν φταις εσύ, εγώ φταίω.
Εσύ φταις.

20. Καλύτερα να μείνουμε φίλοι.
… ώστε να μπορώ να σου λέω λεπτομέρειες για όλους με τους οποίους πήγα κι εσύ να ζηλεύεις.

Θανατηφόρος πυρετός

Dear diary (τα αγγλικά μου λείπανε... ) ,
Χτες ξύπνησα με πυρετό,θα δούμε αν θα αποδειχθεί και θανατηφόρος.
Αν και ήθελα να κάνω μια στιχουργική ανάρτηση γιατί κοντεύω να ξεχάσω το σκοπό δημιουργίας του blog μου, προς το παρόν δε θα μπορέσω!

 Η πικρή αλήθεια είναι ότι απλά δε μπορώ να βρω τα στιχάκια μου μέσα σ΄αυτό το χάος που έχω το θράσος να αποκαλώ "δωμάτιο" .

15 Ιουλίου 2009

ΜΕΤΑΜΕΣΟΝΥΚΤΙΑ ΘΕΩΡΙΑ

Εκεί που έχει πάει δύο και κλείνεις τον υπολογιστή για να πας για ύπνο, μετά από μια πολύ δύσκολη μέρα κατά την οποία σπατάλησες πολλή ενέργεια μπροστά σε οθόνες, ξαφνικά...έχεις μια σκέψη, μια σκέψη που μπορεί κάλλιστα να γίνει ανάρτηση αν καθίσεις και τη γράψεις.

Ανοίγεις λοιπόν πάλι τον υπολογιστή,περιμένεις να φορτώσει, να σου ζητήσει κωδικό,να δώσεις κωδικό, να συνδεθείς στο λογαριασμό σου,να συνδεθείς στο ίντερνετ, να ανοίξεις το browser και όλες τις καρτέλες που έχεις ανοιχτές κάθε φορά που είσαι συνδεδεμένη και τελικά αφού τσεκάρεις mail και requests θυμάσαι ότι είχες μια ανάρτηση να κάνεις!

13 Ιουλίου 2009

Παραλήρημα

Έλειψα για λίγο.Ίσα ίσα για να δω πως είναι να παρευρίσκεσαι σε εκδηλώσεις κοινωνικές που είναι τυπικές και ανούσιες,όπου εξουθενώνεσαι για να ευχαριστήσεις κάποιους που ήρθαν για να ευχαριστήσουν εσένα αλλά που και οι δυο πλευρές ξέρουν ότι
όλοι θα ήταν πιο ευχαριστημένοι αν δε γινόταν τίποτα απ΄ όλα αυτά.Ίσα για να προλάβω να διαβάσω ένα φρεσκοαγορασμένο βιβλίο,που μ΄έβαλε σε σκέψεις και με κράτησε ξύπνια ως τις 4.Ίσα για να δω πως είναι να παίζεις πάλι,μέχρι που χάνεις τη μπάλα και αποχωρείς διακριτικά για να μη χάσεις το παιχνίδι.Γιατί κανείς δε σου έχει μάθει να χάνεις μπροστά σε άλλους.Ούτε να κερδίζεις όμως.
Έλειψα για λίγο.

5 Ιουλίου 2009

FUNNY BUT REAL

The Laws of Ultimate Reality Οι νόμοι της έσχατης πραγματικότητας

Law of Mechanical Repair - Νόμος της μηχανικής επισκευής
After your hands become coated with grease, your nose will begin to itch and you'll have to pee.
Μόλις τα χέρια σου γεμίσουν λάδια, θα θες να ξύσεις τη μύτη σου ή να πας τουαλέτα.

Law of Gravity - Νόμος της βαρύτητας
Any tool, when dropped, will roll to the least accessible corner.
Κάθε εργαλείο, όταν πέφτει, κυλάει στη λιγότερο προσβάσιμη γωνία.

ΤΟ ΧΡΗΜΑ ΠΟΛΛΟΙ ΕΜΙΣΗΣΑΝ ΤΗ ΔΟΞΑ ΟΥΔΕΙΣ

10 ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΘΑ ΘΕΛΑΤΕ ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΕΤΕ ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΑΝ ΗΜΟΥΝ ΔΙΑΣΗΜΗ
ΚΑΙ ΠΟΥ ΑΝ ΟΝΤΩΣ ΗΜΟΥΝ ΠΡΟΦΑΝΩΣ ΔΕ ΘΑ ΤΑ ΕΚΑΝΑ.



1.Φοράω μόνο βαμβακερά εσώρουχα,το δέρμα μου δεν ανέχεται τίποτε άλλο (προφανώς αν εκτός από διάσημη ήμουν και πλούσια θα τα αντικαθιστούσα με μεταξωτά, και μην ακούσω το γνωστό, θα πλακωθούμε)

2.Θα περάσω τις διακοπές μου στο Καστρί, Δάνη, αν διαβάζεις, μη νομίσεις ότι πάω να κάνω παρέα στο Γιώργο, άλλο Καστρί λέω.(αν βέβαια εκτός από φήμη και πλούτη είχα και σκάφος θα προτιμούσα το γύρο των Κυκλάδων)

3 Ιουλίου 2009

ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΠΡΟΣΦΟΡΑ

Αφορμώμενη από ένα "φρέσκο" σχόλιο και επειδή δεν έχω κάτι καλύτερο να κάνω σήμερα αποφάσισα να κάνω ορισμένες διευκρινίσεις πάνω σε ένα θέμα που όσο κι αν το συζητάμε πάντα έχουμε άλυτες απορίες.

Ο πρόλογος, όπως και ο τίτλος, είναι εδώ για να σας παραπλανήσουν και να με πληροφορήσουν ποιοι διαβάζουν ολόκληρες τις αναρτήσεις μου και δε μένουν στις δυο πρώτες σειρές.

2 Ιουλίου 2009

CARMINA BURANA

Η προσωπική μου άποψη για τα εν λόγω ποιήματα δεν είναι ιδιαίτερα κολακευτική,αντιθέτως θεωρώ ότι είναι υπερεκτιμημένα.Βέβαια,δεν μπορώ να πω ότι η κρίση μου αυτή είναι αμερόληπτη,θεωρώ υπερεκτιμημένη τη Λατινική λογοτεχνία στο σύνολο της.Δεν αμφισβητώ τη συμβολή της στη διαμόρφωση των εθνικών λογοτεχνιών της Ευρώπης αλλά θεωρώ ότι σ΄ αυτή τη συμβολή οφείλει την αίγλη της κι όχι στην καθαυτό αξία της.Παρόλα αυτά ,η λατινική αν και νεκρή γλώσσα,ζει μέσα απ΄ τις παράγωγές της Ρομανικές γλώσσες,διδάσκεται ακόμα στα σχολεία,και εκτός της Ευρωπαϊκής ηπείρου και βασανίζει ταλαίπωρες φοιτήτριες σαν εμένα.Σε δυο ώρες δίνω.

Μη με βλέπεις έτσι ψύχραιμη ,με ηρεμιστικά στέκομαι,έχω πάρει κι ένα για μετά.

1 Ιουλίου 2009

Dura lex, sed lex


Σκληρός ο νόμος αλλά νόμος!
Σχολιάζω και την επικαιρότητα με λατινικά ρητά και μετά λέω ότι δεν ξέρω κιόλας...Μήπως αντί για άγνωστο θέμα να δείξω στον κύριο καθηγητή την ανάρτησή μου;(μη γελάς βρε,μπορεί να με λυπηθεί και να με περάσει λόγω βλακείας...)

Βέβαια,η απαγόρευση του καπνίσματος δεν είναι το θέμα που με καίει.Όσοι με ξέρουν,θα απορήσουν μ΄αυτή τη δήλωση γιατί ξέρουν επίσης ότι δε μπορώ να ζήσω χωρίς τσιγάρο,ότι στην Αλεξανδρούπολη,όταν δεν είχα πει ακόμα στους γονείς μου ότι καπνίζω έβγαινα νύχτα έξω για μια τζούρα,σε θερμοκρασίες σχεδόν πολικές,ότι έχω διανύσει χιλιόμετρα στη μέση της νύχτας για να βρω περίπτερο ανοιχτό.Αλλά δεν είναι εκεί το θέμα,αυτό που με καίει πιο πολύ είναι που με τις απαγορεύσεις αυτές μας βάζουνε τρικλοποδιά στη σκέψη,μας κάνουν να νομίζουμε ότι επαναστατούμε αντιδρώντας σ'αυτό το -ελεϊνό- μέτρο,κι αφήνουμε αναπάντητα και απαρατήρητα άλλα μέτρα και άλλες απαγορεύσεις ρητές ή μη.

Κυρίως μη.

29 Ιουνίου 2009

ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΣΤΟ ΨΥΓΕΙΟ


Φεύγω.Φαγητό έχει στο ψυγείο.Να ποτίζεις τις γλάστρες και να βγάζεις το σκύλο βόλτα.

Πάω να δώσω κανα μάθημα μπας και πάρω κάποτε αυτό το ρημαδοπτυχίο. Δεν πιστεύω ότι θα λείψω σε κανέναν, αλλά και πάλι είναι ωραίο να γράφεις σημειώματα στο ψυγείο.

Τώρα που το σκέφτομαι ο σκύλος μπορεί να με αναζητήσει αλλά ο κακομοίρης δεν ξέρει να διαβάζει. Άσε που αν τον δει η μάνα μου μες στο σπίτι θα΄ χουμε δράματα.

ΥΓ 1 Γιατί δεν κόβονται οι κακές συνήθειες;
ΥΓ 2 Αγάπη μου, δεν έχουμε σκύλο

28 Ιουνίου 2009

ΤΙ ΑΛΛΟ ΝΑ΄ ΚΑΝΑ;

Εσύ είχες μάθει να είσαι μόνος σου
εσύ δε με΄χες καν αγαπήσει
έπαιξες άψογα κι αυτό το ρόλο σου
και δε μου άφησες άλλη λύση

Τι άλλο να΄ κανα; Τι άλλο να΄λεγα;
η μόνη λύση ήτανε να' φευγα
Τι κι αν σε ήθελα; Τι κι αν σ' αγάπαγα;
δεν ήταν δίκαιο πάλι να ' κλαιγα

Εσύ είχες μάθει να ζεις στον κόσμο σου
λες και δε μ' είχες ποτέ γνωρίσει
μ' έβγαζες έξω από το χρόνο σου
και δε μου άφησες άλλη λύση

Τι άλλο να΄ κανα; Τι άλλο να΄λεγα;
η μόνη λύση ήτανε να' φευγα
Τι κι αν σε ήθελα; Τι κι αν σ' αγάπαγα;
δεν ήταν δίκαιο πάλι να ' κλαιγα

Κι έφυγα

27 Ιουνίου 2009

ΑΠΟΡΙΑΣ ΑΞΙΟ

μισοτελειωμένο


Το ότι σ'αγάπησα μπορεί να μη σε νοιάζει
που σ' ερωτεύτηκα να μη σε αφορά
μα πες μου αν σε σκέψεις δε σε βάζει
που σ'εμπιστεύτηκα, και μάλιστα, τυφλά


Το ότι σ' αγάπησα μπορεί να μη σε νοιάζει
που σ' ερωτεύτηκα να μη σ'ευχαριστεί
μα ,πες μου, η καρδιά σου δε σπαράζει
που τη δικιά μου άφησες μισή;


αμφιταλαντεύομαι για το ρεφρέν

Ίσως έκανα λάθος μα αντέχει στο χρόνο
εσύ ζούσες με πάθος, εγώ ζούσα με πόνο

ή μήπως

Δεν άξιζα να με πληγώσεις
δεν άξιζες να σ'αγαπώ
ειρωνικές διαπιστώσεις
που δεν αντέχω να μην πω

26 Ιουνίου 2009

Ένα χαμόγελο

Στεκόταν στη στάση του λεωφορείου ,την οποία πλησιάζα μετά από μια κουραστική μέρα.Ένα παληκάρι με άσπρα, όχι ιδιαίτερα ψηλός, όχι ιδιαίτερα όμορφος. Φορούσε σκουλαρίκι στο αυτί, λεπτομέρεια που παρατήρησα όταν έφευγε.
Ανταλλάξαμε μόνο δυο κουβέντες, τι ώρα περνάει το λεωφορείο, περιμένεις πολύ κλπ .
Τι μου έκανε εντύπωση; Το χαμόγελο του.
Θα θελα να ήμουν πιο παραστατική για να μπορώ να το περιγράψω.
Όύτε χαζοχαρούμενο,ούτε υπεροπτικό,ούτε βεβιασμένο,ούτε τυπικό.
Δε χαμογελούσαν τα χείλη του μόνο, αλλά ολοκληρο το πρόσωπό του.

Και ζήλεψα.

Το θέμα επί τάπητος θα θέσω

Γραμμένο μια εποχή που πίστευα στις σχέσεις και στο διάλογο

Η σχέση μας είναι σε αδιέξοδο
εσύ μου λες "μόνος θέλω να μείνω"
μα εγώ προετοιμάαζω έφοδο
και νέες λύσεις έχω να προτείνω

Το θέμα επί τάπητος θα θέσω
να συζητήσουμε
μια σχέση δεν τελειώνει μία κι έξω
ας προσπαθήσουμε


Στη σχέση μας διαπιστώνω πρόβλημα
εσύ μου λες "σύντομα θα περάσει"
μα θέλω να το λύσουμε ανώδυνα
και κάπου εδώ αναλαμβάνω δράση


Το θέμα επί τάπητος θα θέσω
και αποφάσισε
ποιο ρόλο στη ζωή σου εγώ θα παίξω
μωρό μου, διάλεξε


Η σχέση μας δεν έχει περιθώρια
εσύ μου λες "καλά, θα προσπαθήσω"
μα βλέπω πως στενεύουνε τα όρια
μόνη το θέμα θα δρομολογήσω


Το θέμα επί τάπητος θα θέσω
και ας κουράστηκα
όλα μπορώ να σου τα συγχωρέσω
γιατί σ'αγάπησα

25 Ιουνίου 2009

Χειμωνιάτικη μέρα

στο Χρήστο


Λυσσομανάει έξω ο βοριάς
και μέσα μου η άτακτη φυγή σου
όπου κι αν είσαι στο καλό να πας
όμως μην παίζεις με την αντοχή σου

Θα έρθει ώρα που θ' αναζητάς
ένα λιμάνι μέσα ν' απαγκιάσεις
μα έχεις μάθει μόνο να πετάς
κι έτσι δε γίνεται στεριά να πιάσεις

Γί' αυτό σου λέω φύγε αφού το θες
(ποια είμ' εγώ εδώ να σε κρατήσω;)
να ξέρεις όμως πως θα έρθουν εποχές
που θα δηλώνεις "θέλω να γυρίσω"

Εγώ και τότε ακόμα θα' μαι εδώ
όμως εσύ δε θα μπορείς να πλησιάσεις
και να μπορέσεις δε θα σε δεχτώ
γιατί θα πρέπει τα φτερά σου να τα σπάσεις

21 Ιουνίου 2009

ΕΙΚΟΝΙΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

Ακολουθεί το τελευταίο μου τραγούδι,γενικά δε γράφω συχνά όλη μου η στιχουργική παραγωγή προέρχεται από ένα καλοκαίρι 8 χρόνια πριν.Καμιά φορά όμως η έμπνευση επιστρέφει.



Σβήνει η οθόνη και θολώνει η εικόνα σου
απ'το ηχείο δεν ακούω τη φωνή σου
δεν έχω αγγίξει ούτε μια φορά το σώμα σου
ξέρω για σένα όσα γράφεις στο προφίλ σου


Στέλνω λουλούδια που δε μου κοστίζουν τίποτα
κερνάς καφέ και με σκουντάς όταν ξεχνιέμαι
ανταποδίδω συναισθήματα ανύπαρκτα
τη μοναξιά μου να παραδεχτώ αρνιέμαι


Ζούμε σε μια εικονική πραγματικότητα
που δε μπορεί κανέναν να πληγώσει
είν'η απόσταση η μόνη δυνατότητα
ο έρωτάς μας να επιβιώσει


Υπάρχεις μόνο στην οθόνη που φωτίζεται
στα εισερχόμενα και στα αναγνωσμένα
εκτός δικτύου η ζωή μου συνεχίζεται
όμως μου φαίνεται πεζή χωρίς εσένα


Κλείνω το λάπτοπ κι επιστρέφω στη ζωούλα μου
κι απόψε μόνη στο κρεβάτι θα ξαπλώσω
το παραμύθι της αγάπης ξαναπούλα μου
με ένα ψέμμα αληθινή να ξανανιώσω

19 Ιουνίου 2009

Παρασκευή 19 Ιουνίου, Περβόλα

Αγαπητό ημερολόγιο,μετά από σοβαρή και ώριμη πολυήμερη σκέψη αποφάσισα ,όπως ίσως θυμάσαι, να επιστρέψω στα Χανιά και από εκεί κάποτε να πάρω το πλοίο για την Αθήνα ,μπας και περάσω κανα μάθημα να πάρω αυτό το ρημάδι το πτυχίο.Καταλαβαίνεις ότι στο δύο -επί -τρία –καμαρούλα- μια- σταλιά δωμάτιό μου χρειάζομαι κάτι να κρεμάσω στον τοίχο.

Νομίζω ότι έχω πάθει εμμονή με το πτυχίο,αλλά παρόλα αυτά δεν κάθομαι να διαβάσω.Για να μη λέω ψέμματα βέβαια κάθισα λίγο,ναι,κανα δίωρο και έμαθα ένα ποίημα του Καλλίμαχου.Τι δεν τον ξέρεις;Χάνεις!Εξαίρετος ποιητής,βέβαια,πέθανε μετά αλλά μας βασανίζει ακόμα.Διάβασα και λίγο Ευριπίδη γιατί έχουμε τις Τρωάδες και κάποια στιγμή πρέπει να βρω και μια μετάφρασή τους.Και αναρωτιέμαι δεν έχω βρει ακόμα γτ δεν έχουμε στο σπουδαστήριο ή γτ βαρέθηκα να ψάξω;

13 Ιουνίου 2009

Πέμπτη 12 Ιουνίου ,Ενάλια

Αγαπημένο μου ημερολόγιο, μιας και σε ξέχασα στα Χανιά ελπίζω να μη σε πειράζει που θα συνεχίσω τη συγγραφή σου στο blog μου. Α, για το απόρρητο; Μην ανησυχείς και μην τρέφεις αυταπάτες: ούτε 2 ντουζίνες άνθρωποι δε μας διαβάζουν.

 Άσε που κι αυτοί που μας διαβάζουν θα βαρεθούν σύντομα αφού δεν υπάρχουν ίντριγκες ή ερωτικά τρίγωνα ή κουτσομπολιό… Έτσι είμαι ελεύθερη να γράφω ότι θέλω…. Τι θέλω να γράψω; Περίμενε ντε, αλλάζω παράγραφο και ξεκινάω

10 Ιουνίου 2009

ΜΗ ΜΟΥ ΚΡΑΤΑΣ ΚΑΚΙΑ


Μη μου κρατάς κακία που έτσι λειτουργώ
Που δεν αντέχω ευτυχία τόση
Φοβάμαι να πιστέψω τον έρωτα που ζω
Κι η ανασφάλεια αυτή θα με σκοτώσει

Μη μου κρατάς κακία
Να με κρατάς δυνατά
Μαζί σου να το παλέψω
Να μου’χεις αδυναμία
Να μου μιλάς τρυφερά
Και ίσως έτσι ν’αντέξω

Μη μου κρατάς κακία που έτσι λειτουργώ
Και που τα λόγια σου δεν τα πιστεύω
Φοβάμαι να τολμήσω και να σ’εμπιστευτώ
Μα δε σημαίνει πως δε σε λατρεύω

6 Ιουνίου 2009

ΔΚΤ(Δεν Κατάλαβα Τίποτα)

Ακούω τόση ώρα στην εντέλεια
για ευθύνες που ποτέ μου δεν ανάλαβα
κι ακούγομαι να λέω με αφέλεια
πως τίποτα και πάλι δεν κατάλαβα

Ακούω τόση ώρα μια παράνοια
για πράγματα που μοιάζουν θεοπάλαβα
ακόμα κι αν γεννήθηκα διάνοια
συνήθισα να λέω "δεν κατάλαβα"

ΠΟΙΑ ΜΟΥΣΙΚΗ

Ποια μουσική να με παρηγορήσει τώρα πια
που'γινε αφόρητη η κρυφή μου μοναξιά

Γράφω τραγούδια κι απ'τη λύπη μου τα σκίζω
που μες στον κόσμο πάντα μόνη μου βαδίζω

ΜΕ ΤΑ ΔΙΚΑ ΣΟΥ ΤΑ ΣΤΑΘΜΑ

Με τα δικά σου τα σταθμά
μετράς τα συναισθήματα των άλλων

μα δεν τα ρύθμισες σωστά
και κάπου έχεις κάνει λάθος μάλλον

ΣΕ ΚΑΘΙΣΤΩ ΥΠΕΥΘΥΝΟ

Στο χωρισμό ευθύνες κι απ'τους δυο υπάρχουν
αλλά τα πράγματα είναι αλλιώτικα εδώ
οι δικαιολογίες σου δε φτάνουν
για να καλύψουν όσα πέρασα εγώ
γι αυτό...

Σε καθιστώ υπεύθυνο μ'όλη τη σημασία
που είχε τέτοια εξέλιξη αυτή η ιστορία
Σε καθιστώ υπεύθυνο και το υπογραμμίζω
μετά την απομάκρυνση λάθη σου αναγνωρίζω

Στο χωρισμό κι οι δύο κάνουν λάθη
αλλά τα πράγματα είναι αλλιώς με μας
ξεσπάς επάνω μου με όλο σου το άχτι
και λες μετά πως μ'αγαπάς
γι αυτό...

ΠΑΡΕΛΘΟΝ

(νομίζω είναι το πρώτο τραγούδι που έγραψα)

Είσαι για μένα παρελθόν
δεν έχει μέλλον και παρόν
ο έρωτας που νιώσαμε
της μοναξιάς μας προϊόν
ελάττωμα κι όχι προσόν
μια αγάπη που δε σώσαμε

Στο λέω είσαι παρελθόν
απ'την καρδιά μου πια απών
χωρίς εσένα αγκαλιά
το μέλλον σχεδιάζω
Στο λέω είσαι παρελθόν
μου είσ'αδιάφορος λοιπόν
έχω ελεύθερη καρδιά
και κάτω δεν το βάζω

Ανήκουν πια στο παρελθόν
σωριάστηκαν αυθημερόν
τα όνειρα που πλάσαμε
Λόγω εκτάκτων συνθηκών
και αναγκαίων αλλαγών
στη μνήμη μας τα θάψαμε

ΑΓΑΠΗ ΠΟΥ ΠΕΘΑΙΝΕΙ

Όσο κι αν δεν είναι εφικτό να σε ξεχάσω
δε μένει ενδεχόμενο ανοιχτό για να σε δω
κι αν είναι το τραύμα μου νωπό πως ν'αντιδράσω
ν'αντισταθούμε είναι περιττό στο χωρισμό
αφού είναι επιτακτικό...

Μπροστά στους άλλους να 'μαστε σαν ξένοι
και να μην τους φερόμαστε σαν κάτι να συμβαίνει
να συνηθίσουμε να ζούμε χωρισμένοι
σα να μην έζησε ποτέ μια αγάπη που πεθαίνει

Θέλω μα δεν είναι δυνατό να σε ξεχάσω
να ξεγράψω κάθε μας λεπτό κάθε στιγμή
να δω το χωρισμό υποφερτό και ν 'αντιδράσω
να 'κοβα το Γόρδιο Δεσμό μ'ένα σπαθί
αφού είναι επιτακτικό...

Μπροστά στους άλλους να 'μαστε σαν ξένοι
να μην αναφερόμαστε σε ό,τι εμάς μας δένει
ο έρωτας μας να μην ανασαίνει
σα να μην έζησε ποτέ μια αγάπη που πεθαίνει

ΛΑΘΟΣ ΜΟΥ

Ήτανε λάθος μου που πρώτος έφυγα
που αποφάσισα να σε ξεχάσω
για ένα που δεν είχες κάνει έγκλημα
σε καταδίκασα χωρίς να σε δικάασω

Ήτανε λάθος μου που δε σε σκέφτηκα
που δε σε άφησα να μου εξηγήσεις
που νόμιζα πολύ πως σε ανέχτηκα
ενώ θα έπρεπε εσύ να με μισήσεις

Το παραδέχομαι πως ήμουνα υπαίτιος
για την αγάπη μας που χάθηκε στο χτες
μα αν μ'αγαπάς για όλα είμαι έτοιμος
κι όλα θα γίνουνε ξανά όπως τα θες

Η ΑΓΑΠΗ ΜΟΙΑΖΕΙ ΜΕ ΜΑΡΑΖΙ

Τι σου ταιριάζει πως να ξέρω για να στο φέρω
Τι σε πειράζει παραπάνω να μην το κάνω

Ποια απ τη γλύκα των χειλιών σου ανατριχιάζει
Η αγάπη μοιάζει με μαράζι που με διχάζει

Η αγάπη μοιάζει με μαράζι που διχάζει
αφού για άλλην η καρδούλα σου σπαράζει
Η αγάπη μοιάζει με κορίτσι που δακρύζει
αφού για άλλην η καρδούλα σου ραγίζει

Τι σε κουράζει πως να νιώσω να μη στο δώσω
Τι σε τρομάζει πως να μάθω να μην το πάθω

Ποια τ'άγγιγμά μου σου θυμίζει όταν σ'αγγίζει
Η αγάπη μοιάζει με κορίτσι που όλο δακρύζει

Θα κάνω την καρδιά μου πέτρα

Θα κάνω την καρδιά μου πέτρα
καθόλου δε θα λυπηθώ
τις αναμνήσεις μόνο μέτρα
όταν θα φεύγεις απο δω

3 Ιουνίου 2009

ΟΛΟΙ ΜΟΥ ΛΕΝΕ

Όλοι μου λένε "πρόσεχε θα σε πληγώσει"
μα εγώ εσένα περιμένω μια ζωή
κι αν η καρδούλα σου αγάπη δε μου δώσει
φτάνει η δική μου για να ζήσουμε μαζί

Όλοι μου λένε "άφησέ τον πριν σ΄αφήσει"
μα τους αφήνω με το στόμα ανοιχτό
κι αν η αγάπη σου για μένα έχει σβήσει
φτάνει η δική μου για ν΄αντέξουμε κι οι δυο

Και το μισό που σ'αγαπώ αν μ'αγαπήσεις
αρκεί μωρό μου για να ζήσουμε μαζί
εγώ θα είμαι κάθε τι που θα ζητήσεις
κι εσύ για μένα θα 'σαι όλη μου η ζωή

ΑΝΗΣΥΧΩ


Ανησυχώ
για κάθε βλέμμα σου ψυχρό
για κάθε βλέμμα
που δε στέκεται σε μένα

Ανησυχώ
για κάθε πόθο σου κρυφό
για κάθε πόθο
που φοβάμαι μα δε νιώθω

Ανησυχώ
για κάθε άγχος σου παλιό
για κάθε άγχος
που το πέρασες μονάχος

Ανησυχώ
για κάθε στίχο μυστικό
για κάθε στίχο
που φυλάκισες στον ήχο

2 Ιουνίου 2009

ΘΕ ΜΟΥ ΓΙΑΤΙ

θε μου γιατί μου χάρισες το όνειρο
αφού μου χεις στερήσει τη ζωή
κι ειν όλοι μου οι δρόμοι αδιέξοδοι
και οι στροφές χωρίς επιστροφή

Θε μου γιατί πες μου γιατί
πάντα μονάχη εγώ να ψάχνω
η αγάπη αν υπάρχει
θεμου γιατί πες μου γιατί
να συνεχίζω αφού το ξέρω
πως δεν πρέπει να ελπίζω

θε μου γιατί με χρέωσες με έρωτες
αφού δε μου πληρώνεις το φιλί
και είναι οι αγάπες μου ατέλειωτες
και η καρδιά μου πάντοτε μισή

24 Μαΐου 2009

Κινέζικες παροιμίες (όλες δικές μου)


*Ποτέ κανείς δε θα σε πάρει πιο σοβαρά απ'ό,τι παίρνεις εσύ τον εαυτό σου
*Κανείς δε λέει για πλάκα πράγματα που δε θα λεγε και στα σοβαρά,αν νόμιζε ότι τον παίρνει(να τα πει)
*Άλλο κάνω πλάκα,άλλο έχω χιούμορ


Υποσημείωση1:κινέζικα είναι μην περιμένεις να καταλάβεις με την πρώτη

15 Μαΐου 2009

Από μια παλιά φίλη...

κανε τα θελω σου μνημες
με αυτες θα γερασουμε
κανενας δεν θα σε θυμαται για τις σκεψεις σου
μονο για τις πραξεις σου...
ορμα
κι οπου σε βγαλει

13 Μαΐου 2009

ΟΙ ΕΞΗΓΗΣΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΠΕΡΙΤΤΕΣ


Αφού στον έρωτα αντέδρασες
Και την αγάπη ισοπέδωσες
Θα σε ξεχάσω όπως με ξέχασες
Κι εγώ με τον καιρό

Οι εξηγήσεις είναι περιττές
αφού ούτε να σ’αγαπώ δε θες
την αγάπη μου απάτη λες
μεταξύ μας βρίσκεις διαφορές

Αφού τα χάδια σου μου στέρησες
Και την αγάπη μου απέρριψες
Θα σε ξεγράψω όπως με ξέγραψες
Και δεν το συζητώ

9 Μαΐου 2009

τσιγάρο και καφές

τσιγάρο και καφές
κι ανόητες επαφές
μ'ανθρώπους που δε θα θελα ναξέρω

δε σκέφτομαι το χτες
δεν κάνω πια υπερβολές
μα μέσα μου ακόμα υποφέρω

8 Μαΐου 2009

ΔΕΝ ΑΚΟΥΣΕΣ "Σ'ΑΓΑΠΩ"


Έψαξα την αγάπη μου τρόπο να δείξω
Και όσα είχα μέσα μου να μοιραστώ
Όμως με λόγια ψεύτικα πώς να μιλήσω;
Γι αυτό δεν άκουσες ποτέ
Ποτέ σ’αγαπω

Προφάσεις και αναστολές
από εγωισμό
Κι έτσι δεν τόλμησα ποτέ
Ποτέ να στο πω
Σου μίλησα πολλές φορές
Με άλλο σκοπό
Όμως δεν τόλμησα ποτέ
Ποτέ να στο πω

Μάζεψα τις δυνάμεις μου για να στο δηλώσω
Κι ας ήτανε στα μάτια σου να εκτεθώ
Μα στάθηκε αδύνατο να ολοκληρώσω
Γι αυτό δεν άκουσες ποτέ
Ποτέ σ’αγαπώ

5 Μαΐου 2009

Γιαλαντζί συνταγή για ντολμαδάκια !

1.Βάζεις τη γιαγιά να κόψει τα φύλλα,να τα πλύνει και να τα ζεματίσει
2.Τυλίγεις τα φύλλα σε ρολά και τα βάζεις σε γυάλινο βάζο

3.Αφήνεις τη γιαγιά να κλείσει το βάζο γιατί αν το κλείσεις μόνη σου δε θα κλείσει καλά και θα παίρνουν αέρα και θα μαραθούν(τα κληματόφυλλα)
4.Βάζεις το βάζο με τα κληματόφυλλα στην κατάψυξη
5.Μετά από καιρό που θυμάσαι ότι θες να φας ντολμαδάκια,βγάζεις το εν λόγω βάζο από την κατάψυξη

ΓΙΑ ΤΙΠΟΤΑ


Για τίποτα δε θέλω να σε πείσω
Δε σ’αγαπάω για να μ’ αγαπάς
Κι αν όλη τη ζωή μου σου χαρίσω
Εσύ να ζεις όπως και πριν μη σταματάς

Δε σ’αγαπώ για να μου λες ευχαριστώ
Ούτε ζητώ να κάνεις τίποτα γι’ αυτό
αν δεν το νιώσεις
δε σ’αγαπώ για να μου λες να’ σαι καλά
θέλω ν’ ακούσω την αλήθεια μια φορά
κι ας με πληγώσεις

για τίποτα δε θέλω να σε πείσω
δε σ’αγαπάω για να μου χρωστάς
τον έρωτα μονάχη θα ξοφλήσω
αφού εσύ να μ’ αγαπήσεις δεν τολμάς

4 Μαΐου 2009

ΚΑΠΟΥ ΕΔΩ ΤΕΛΕΙΩΣΑΜΕ


Κάπου εδώ τελειώσαμε μ’ αυτή την ιστορία
Τον έρωτα σκοτώσαμε από αδιαφορία
Κάπου εδώ τελειώσαμε μ’ αυτή την κουβεντούλα
Τα όνειρα παλιώσανε στου χρόνου τη σακούλα

Κάπου εδώ σταμάτησε το θέμα να μ’αγγίζει
Όποιος αγάπησε πολύ ξέρει και να χωρίζει
Κάπου εδώ σταμάτησε να μοιάζει με παιχνίδι
Θυμίζει μετακόμιση που έχει γίνει ήδη

Κάπου εδώ σ’αφήνω να ζήσεις τη ζωή σου
Και μόνη μου θα μείνω με την ανάμνησή σου
Κάπου εδώ σ’αφήνω κι αν θέλεις να με ψάξεις
Αφού σ’ απομακρύνω πρέπει εσύ ν’αλλάξεις

30 Απριλίου 2009

ΑΛΛΑ ΛΟΓΙΑ ΝΆΓΑΠΙΟΜΑΣΤΕ

Της Δέσποινας Πατεράκη

Τώρα τελευταία όλοι μιλάνε για κρίση,τα κανάλια,οι εφημερίδες,τα πρωινάδικα,οι πολιτικοί,τα μεσημεριανά,οι τράπεζες,εγώ,εσύ,όλοι…Επειδή όμως η οικονομική κρίση για την οποία κόππτονται όλοι τόσο πολύ δεν έχει απλώσει ακόμα τα πλοκάμια της στη Γηραιά Ήπειρο(το κραχ του ’29 έφτασε στην Ευρώπη το ’32,δηλαδή με δυο χρόνια καθυστέρηση,γιατί να βιαστεί τώρα;) αλλά κυρίως επειδή γι’αυτήν έχουν μιλήσει ήδη πολλοι και πολύ,εγώ δε θ’ασχοληθώ εδώ μαζί της.


28 Απριλίου 2009

Η δοσοληψία

Sir Philip Sidney (1554-1586)



Η δοσοληψία

Ο αγαπημένος μου έχει την καρδιά μου κι εγώ τη δική του καρδιά.
Με δίκαια ανταλλαγή δώσαμε τη μία για την άλλη.
Εγώ τη δική του έχω ακριβή, εκείνου η δική μου δεν του λείπει:
συμφωνία δεν έκλεισε κανείς με επιτυχία πιο μεγάλη.

25 Απριλίου 2009

ΣΕ ΜΙΑ ΑΓΑΠΗ



Μου’δωσες όλα όσα δεν είχα
Και μου τα πήρες σε μια στιγμή
Είχα κρεμάσει από μια τρίχα
ως και την ίδια μου τη ζωή

σε μια αγάπη όλα τα’χα επενδύσει
ως και την ίδια τη δικιά μου τη ζωή
ήμουνα σίγουρη ότι σ’είχα κερδίσει
μα κάθε μάχη αφού τελειώσει θα κριθεί

το’ξερα ότι δε θα διστάσεις ΄
να κόψεις μόνος σου την κλωστή
φραγμούς δεν είχες ,ούτ’ αντιστάσεις
μα που τη βρήκες τόση ορμή;

ΖΗΤΗΜΑ ΧΡΟΝΟΥ



Ο χρόνος που μας μένει δε θα φτάσει
Να πούμε όσα πρέπει ν’ακουστούν
Φεύγει η ζωή κι η νύχτα θα περάσει
Τα όνειρά μας πριν εκπληρωθούν

Όσα δεν προλάβαμε να ζήσουμε
Δε μας περιμένουν,έχουν φύγει
Χωριστά πρέπει να συνεχίσουμε
Η ζωή, αγάπη μου ,είναι λίγη

Ο χρόνος μακριά σου με κρατάει
Και πρέπει από κάπου να πιαστώ
Η σκέψη σου στο αίμα μου κυλάει
Και δε θυμάμαι από πότε σ’αγαπώ

23 Απριλίου 2009

Ο ΛΑΓΟΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΜΑΘΕ ΝΑ ΠΕΤΑΕΙ

της Δέσποινας Πατεράκη

Αν καθίσατε αναπαυτικά και ετοιμάζεστε να διαβάσετε μύθους ή παραμύθια,λυπάμαι,αλλά ο τίτλος είναι παραπλανητικός.Αν όμως βλέπατε στην κορυφή της σελίδας το βαρύγδουπο «εκπαιδευτικό πρόβλημα» θα το προσπερνούσατε αδιάφορα.

Κι αυτό γιατί τον τελευταίο καιρό όλα τα Μέσα Ενημέρωσης έχουν προβάλει συζητήσεις επί συζητήσεων για το αδιέξοδο στο οποίο έχει περιέλθει η παιδεία,αναλύσεις επί αναλύσεων για το πώς θα ξεπεραστεί αυτό,απ’τις οποίες,άλλες παρουσιάζονται σύμφωνες με τις ευρωπαϊκές προδιαγραφές,άλλες συνάδουν με το κυβερνητικό πρόγραμμα της μιας ή της άλλης παράταξης,κατά κανόνα όμως είναι όλες ατελέσφορες στην ελληνική εκπαιδευτική πραγματικότητα.

ΜΑΝΤΙΝΑΔΕΣ

Έχεις αγγέλου τη θωριά , μα η καρδιά σου όμως
Είν’ ένας κακοτράχαλος γεμάτος πέτρες δρόμος

Αν είν’ ο έρωτας φονιάς κι εμείς τα θύματά του
Καλύτερα να πέθαινα παρά να ζω μακριά του

Χέρια ψηλά-Νέα Εκτέλεση